Het inspirerende verhaal van de bedenkers, Michael Braungart en William McDonough, vormt daarbij een belangrijke motor. Met name Braungart is vaak in Nederland om het gedachtegoed van C2C over te dragen op bedrijven, organisaties en overheden.

En dat werkt. Op tal van plaatsen en in diverse bedrijven gaat men met het concept aan de slag. C2C maakt creativiteit los en leidt tot innovaties. Dat maakt de mensen die ermee bezig zijn enthousiast. Het leidt echter ook tot nieuwe vragen. Waar begin ik? Hoe krijg ik anderen enthousiast? Hoe realiseer ik C2C binnen een traditionele infrastructuur? Waar vind ik partners? Hoe kom ik aan de juiste kennis en materialen? Zijn er adviseurs die mij kunnen ondersteunen in dit proces?

Bij de mensen die iets willen met het concept is nu vooral behoefte aan praktische informatie. Aan protocollen, stappenplannen en gidsen. Maar: elke situatie, elk product is anders. Het C2C-concept laat zich niet vangen in regels of stappen. Het concept gaat er juist vanuit dat elke specifieke situatie vraagt om een eigen aanpak. Omdat een blauwdruk ontbreekt, zijn het vooral de voorbeelden van anderen die inspireren en waar lessen uit kunnen worden getrokken.

Kern van het boek Cradle to Cradle in Bedrijf vormen een vijftiental voorbeelden van Nederlandse bedrijven en organisaties die het C2C-concept toepassen. Of ze nu al een product of dienst hebben ontwikkeld, het voornemen hebben of midden in het proces zitten.