Go to Content
Go to Navigation

C2C heeft Publiek Private Samenwerking nodig

Auteur: Roger Cox en Bert Lejeune • Gepubliceerd: maandag 23 feb 2009

In Nederland bestaat al sinds 2006 veel aandacht en enthousiasme voor het duurzame recycleconcept Cradle to Cradle. Eind 2007 voorspelde Hans Weijers, CEO van Akzo, echter met grote stelligheid dat de goeroestatus van de bedenkers van Cradle to Cradle, Michael Braungart en William McDonough, in Nederland niet langer dan twee jaar zou duren.

DuurzaamgebouwdMinister Cramer riep op haar beurt congresbezoekers op om een Nederlandse naam te verzinnen voor Cradle to Cradle. Exit Braungart en McDonough? Is het gedaan met Cradle to Cradle en krijgen we een echte Hollandse naam voor het model van de hyperrecycling? Het zou zo maar kunnen dat Weijers en onze minister in 2009 hun gelijk krijgen.

Er dreigt daarmee een gemiste kans. Het goeroegedoe rondom de bedenkers van Cradle to Cradle is natuurlijk nergens goed voor. Daar moeten we vanaf. Dat is beter voor iedereen. Niet in de laatste plaats voor Braungart en McDonough zelf. We moeten echter niet het kind met het badwater weggooien.

Het verliezen van de naam Cradle to Cradle (C2C) zal schadelijk zijn voor vele duurzame ontwikkelingen die op dit moment gaande zijn. Bovendien biedt Cradle to Cradle uitzonderlijke kansen voor de positie van Nederland in de wereld. Het is daarom noodzakelijk dat Braungart en McDonough, maar ook het Rijk en andere betrokkenen, in actie komen en de regie ter hand nemen.

Veranderingen zijn namelijk dringend nodig rondom C2C. Gebeurt dat niet, dan wordt de huidige C2C-hype de zoveelste gemiste kans voor de duurzame zaak. We kunnen ons echter geen gemiste kansen meer permitteren. Waarom dat zo is?

Lees het hele artikel verder op duurzaamgebouwd.nl

 

Go to Content
Webdesign Hedgehog Creations
Go to Top