Friso de Zeeuw en Fred Schoorl plaatsen echter grote kanttekeningen. "In productinnovatie zien ze geen kwaad, maar de “monomane focus” kan leiden tot een dwaalspoor”.
De Duitse chemicus Michael Braungart en zijn maat William McDonough, een Amerikaanse architect, denken met Cradle to Cradle hét antwoord gevonden te hebben op het wereldwijde duurzaamheidsvraagstuk. De kern van hun boodschap: elk product kan aan het eind van zijn levenscyclus volledig hergebruikt worden. Dat is alleen realiseerbaar als al vanaf de ontwerpfase met dat doel rekening wordt gehouden. De vergaande consequentie: hoe meer consumptie hoe beter, want ‘afval’ is immers ‘voedsel’ voor nieuwe producten.
Ook in Nederland krijgt Cradle to Cradle (C2C) steeds meer vaste voet aan de grond. Premier Balkenende en minister Cramer waren geïmponeerd door het concept en onthaalden beiden Braungart voor overleg. Almere wil in 2030 een nieuw woongebied met maar liefst 60.000 woningen volgens het C2Cprincipe voltooid hebben. Ook de regio Venlo omarmt enthousiast het principe, met de wereldtuinbouwtentoonstelling Floriade 2012 als meest opvallende project.
Maar behalve een groeiend enthousiasme wordt ook de kritiek op de theorie van Braungart en McDonough steeds luider.
Lees het hele artikel verder in de Duurzaam een uitgave van BuildingBusiness (pdf)
